“Jij bent de expert: vertel me waar ik moet beginnen met mezelf gezond te gaan denken.”

Gisteren was een dag van lange gesprekken en adviezen.
Ik hou van lange gesprekken en adviezen.
Behalve wanneer adviezen ongevraagd gegeven worden, dan; dat zijn adviezen die zelden opgevolgd worden, dus eigenlijk vooral energieverspilling.

Het leukste gesprek dat ik had, was met een vriendin die naar eigen zeggen helemaal vastgelopen was in haar denkpatroon.
Ze vertelde me dat het lastig was een beginpunt te vinden om gedragsverandering in gang te zetten, en vroeg me ik iets wist.

Waar moeten we beginnen met gezond denken ?

Het was een fascinerende vraag, en niet een waar ik een pasklaar antwoord op had.
Het makkelijkste was te zeggen: ‘Kijk naar welk energiesysteem het meest uit balans is, en start met het verbeteren van die balans via het energiesysteem dat er het verst vanaf ligt.’ Heb je een probleem in je mentale energiesysteem, werk er doorheen via je fysieke systeem.

Maar.
Als het zo eenvoudig zou zijn, zouden we dan niet allemaal ontzettend gezond zijn door te bewegen ?
En wat precies zijn tegenovergestelde energiesystemen ?

Het zou het makkelijkst zijn als het in een soort grafiek te vormen was, zoals bij een Roos van Leary: fysiek tegenover mentaal, spiritueel tegenover emotioneel.
Maar geloven (spiritueel) en voelen (emotioneel) gaat vaak hand-in-hand. En technisch gezien, logistiek gezien, zou fysiek (aards) het verst van spiritueel (‘hemels’) af liggen.

Schema’s zijn altijd overzichtelijk.

In de tijd dat ik studeerde, hadden we een ‘denken-doen-voelen’ driehoek die kon verklaren welke systemen met elkaar samenwerkten, en welke elkaar tegenwerkten. Ik weet niet meer waar we ‘geloven’ onder schaarden, waarschijnlijk noemden we dat in een adem met ‘denken’.
In ieder geval.
Kijkend naar de driehoek, zien we het volgende:

beginnen 02

Allereerst: ik heb issues met hiërarchieën.
Mijn eigen issues, toegegeven. Mensen met autoriteit zijn een van mijn grotere allergie, dus een driehoek zorgt er al snel voor dat mijn nekharen overeind komen.
Waarom zouden doen en voelen op een lager niveau moeten staan dan denken, bijvoorbeeld ? Is rationeel redeneren een betere vorm van redeneren dan een emotionele vorm ?


Tot zover mijn issues.
Terug naar de driehoek.

beginnen 05Doen en voelen kan prima samen gaan: “Ik voel dat ik honger heb, dus ik eet.”
“Ik voel dat ik het koud heb, dus ben ik al bezig mijn trui aan te trekken.”
“Ik voel me verdrietig, en ik huil.” Of ik verwoest een aantal van mijn waardevolle spullen, of ik eet.
“Ik loop een hardloopwedstrijd, merk dat ik vooraan lig en dat ik ga winnen, en ik voel me geweldig terwijl ik over de streep ren.”

 

beginnen 03Denken en doen kan ook prima samen gaan: “Ik wil die pen pakken, en mijn hand gaat er alvast naar toe.”
“Ik ben aan het typen terwijl ik me bedenk wat ik wil beschrijven.”
“Ik rij auto.” Denk daar maar even over na 😏
“Ik lees het kookboek terwijl ik in de pan roer.”

 

beginnen 04Wat niet samen gaat, is denken en voelen.
“Ik denk dat ik honger heb.” Je kan voelen dat je honger hebt. Je kan het je bedenken, maar dan heb je waarschijnlijk geen honger.
“Ik denk dat ik het koud heb.” Zoals Yoda zou kunnen zeggen: ‘Je hebt het koud, of je hebt het niet koud. Er is geen denken dat je het koud hebt.’
Of, de leukste, in mijn optiek: “Ik denk dat ik verliefd ben.” Als je je dat moet bedenken, zou ik nog eens goed navoelen wat er precies met je aan de hand is…

Hoe zit het dan met het spirituele energiesysteem ?

Ik vermoed dat  het ‘geloven’ bij het denken is gevoegd: “Ik geloof dat ik honger / het koud heb / verliefd ben.”
Het wordt sterker in uitspraken als: “Ik geloof dat ik ziek ben.” Dat geloof kan je ziek maken, dus technisch gezien zouden geloof en doen samen kunnen werken.
In onze samenleving lijkt geloof lijnrecht tegenover denken te staan, tenminste, als we naar spiritualiteit kijken. Blijkbaar mag je niet geloven, als je fan bent van de wetenschap.
Geloven en voelen gaan weer wel hand-in-hand. In deze driehoek zou je geloven als een versterkte vorm van zowel denken als voelen kunnen beschouwen, en dan staat het woord in zijn eentje alleen al lijnrecht tegenover zichzelf.
Het heeft echter geen enkele lijn met ‘doen’.

Dus de driehoek laat niet zien wat de systemen zijn die het verst uit elkaar liggen.

beginnen 01
…maar er zijn legio andere manieren om dat uit te zoeken…

Het kan je echter wel een handvat geven in ‘waar te beginnen met gezond denken’.
Als je probleem is dat je in cirkels denkt, zou je iets kunnen voelen om die cirkel te doorbreken. Klinkt raar, maar het meeste dat we doen waar we ziek van worden, heeft te maken met het onderdrukken van dingen die we voelen. Zo ook het blijven denken; het enige dat het doet is dat het ons in paniek brengt over de situatie waar we over blijven nadenken.
Het voelen van die paniek zorgt voor een piek in dat gevoel, maar ook voor het sneller verdwijnen van dat gevoel. Dus waarom dan niet voelen, in plaats van bedenken hoe we dat gevoel zo snel mogelijk kunnen laten verdwijnen van dat gevoel door andere situaties te zoeken ?

Als je de neiging hebt te veel te geloven, zou je iets kunnen doen.

Bijvoorbeeld ?

Ik zal een voorbeeld nemen van mijn eigen situatie.
De laatste tijd merk ik dat ik moeizaam op kan staan wanneer ik op mijn knieën gezeten heb, of dat mijn knieën moeilijker buigen wanneer ik lang gestaan heb. Ik ga natuurlijk meteen geloven dat ik oud word en artrose in mijn knieën begin te krijgen, ondanks dat ik geen enkel ander symptoom van artrose opmerk.
Om te gaan geloven dat ik geen artrose heb, kan ik dingen gaan doen die iemand met artrose minder snel zou kunnen doen, zoals opstaan uit een stoel zonder enkele klacht, lange wandelingen maken en een sprintje trekken.
…wetende dat wandelingen niet per se het probleem hoeft te zijn voor artrose-knieën…

Natuurlijk is dit niet de enige mogelijkheid om gezonder te gaan denken.
In mijn voorbeeld van mijn artrose-knieën kan ik drie kanten op, en dingen doen was een van die drie dingen.negatieve spiraal

Stel je voor dat jezelf ziek denken een vicieuze cirkel is:

check thumb copy In mijn geval begint die cirkel met pijn in de knieën wanneer ik ze wil buigen. Dat is een fysieke reactie: pijn door buigen.

check thumb copy Tegelijkertijd is het een gevoel dat ik opmerk. De eerste paar keer kan ik het nog negeren, maar er komt een punt dat ik het ga voelen, en er emoties over krijg. Angst, vooral, of paniek.

check thumb copy Dan ontstaat er een denk-patroon: “Waarom gebeurt dit ?” En, in mijn geval, met mijn achtergrond als fysiotherapeut: “Waar lijken deze symptomen het meest op ?”

check thumb copy Als ik besloten heb dat de symptomen het meest op artrose lijken, ga ik geloven dat het artrose is.

check thumb copy Waardoor ik vaker ga voelen dat ik symptomen heb die op artrose lijken, als self-fulfilling prophecy, en ik dus angstiger word.

check thumb copy En ik bevestigd wordt in mijn denkpatroon, en harder ga geloven dat ik artrose heb, in plaats van me realiseren dat ik de symptomen heb omdat ik al ruim een jaar geen echte vakantie gehouden heb, en mijn knieën aangeven dat ik fysiek overbelast ben.

Waar moet ik dus beginnen met mezelf gezond te denken ?

Ik zou op drie plekken uit die vicieuze cirkel kunnen stappen.
Fysiek, door dingen te gaan doen die mij laten geloven dat ik helemaal nog geen artrose heb, maar het wel rustiger aan moet gaan doen.
Gevoelsmatig, of emotioneel, door door de paniek heen te voelen naar wat ik werkelijk voel: vermoeidheid.
Rationeel door de symptomen serieus te bekijken, in plaats van er lukraak een of twee uit te halen, en in te vullen als onderdeel van de meest hinderlijke klacht die ik me kan voorstellen op mijn leeftijd.

Er is, kortom, geen perfecte methode om te starten met jezelf gezond te denken.
Ik bedoel: er is geen perfecte start om jezelf gezond te denken. Je kan technisch gezien doen wat je wil, zolang het je niet zieker maakt.
In mijn geval moet ik niet starten met vijftien kniebuigingen per uur om mijn spieren te versterken. Maar ik zou ook niet meer informatie moeten gaan zoeken bij Dokter Google, omdat ik dan mijn geloof versterk dat het inderdaad artrose is.
In het geval van die vriendin zou ik niet starten met bedenken hoe het anders moet.

Het punt is wel dat als je in een vicieuze cirkel terecht komt, je energie verliest.
Wanneer je energie verliest, wordt het moeilijker uit die cirkel te komen. Vermoeidheid tast logisch denken en handelen aan.

…dus…?

Er is geen echte conclusie.
Het enige dat je kan doen om jezelf gezond te denken, is door iets totaal anders te doen dan je tot nu toe gedaan hebt.

beginnen 07

Het teken van geestelijke ongezondheid is het herhalen wat je tot nu toe gedaan hebt, en een ander resultaat verwachten.
Gezondheid is dan logischer wijze niet herhalen wat je tot nu toe gedaan hebt.
Ben je geneigd dingen te doen die je ongezond maken, stop dan met doen.
Ben je geneigd jezelf ziek te denken, begin met jezelf gezond te geloven, doen of voelen.

Ben je geneigd alles alleen op te lossen, bel hulptroepen.
Ben je geneigd alles met iedereen te delen, ga iets voor jezelf doen.
Ben je geneigd veel binnen te zitten, ga dan iets buiten doen.

Het werkt op ieder vlak.