Overbelasting door enthousiasme – de minst herkende oorzaak

  • 11 april 2020

De laatste week ben ik in al mijn enthousiasme voornamelijk bezig geweest met het in elkaar zetten van mijn Quick Course.
Daardoor heb ik geen tijd vrij gemaakt om weer eens een lang verhaal op te schrijven.
Met als gevolg dat ik zo goed als ieder symptoom heb doorlopen waar ik je met behulp van die Quick Course voor wil behoeden…

Waar wil ik het dan ook met je over hebben?

Overbelasting door enthousiasme

Ik ben niet goed in sales.
Ik weet dat ik wat ik je kan bieden, goed kan, en ik weet dat ik je kan helpen, ik kan het alleen niet verkopen.
Dus heb ik een cursus gevolgd. Mijn mening is: ‘Ik kan alles leren.’
Bovendien vind ik het leuk om nieuwe dingen te leren, dus dat was een dubbele bonus.

Op vrijdagmiddag vond ik een cursus die me kon leren te verkopen.
Zaterdagmiddag had ik die cursus uit en ontdekte ik bij mezelf: ‘Ik vind het leuk om te leren, ik vind alleen dat wat ik leer niet leuk.’
Ik ben toch met dat wat ik wel leuk vond aan de cursus aan de slag gegaan, en op maandagnacht had ik een epifanie: de Quick Course.

Van dinsdagochtend tot vrijdagochtend ben ik non-stop in de weer geweest om die Quick Course in elkaar te zetten.
Je kon me niet gelukkiger maken: content schrijven waar ik verstand van had, een leeromgeving bouwen, video schieten. video’s opmaken, oefeningen bouwen en de website updaten.
De wandelingen met Doggy deed ik niet halfslachtig, maar wel met mijn hoofd nog bij dat wat ik aan het maken was.
Tijdens het koken, liep ik mijn ToDo lijstjes nog af.
Mijn laatste gedachte voordat ik in slaap viel en mijn eerste gedachte nadat ik wakker werd hadden te maken met de plannen die uitgevoerd moesten worden.

Vrijdagavond stond alles online.
Zaterdagochtend had ik een paniekaanval zoals ik in geen jaren meer gehad had.

Wat was er gebeurd?
Ik was overbelast door mijn enthousiasme.

Het gevaar van enthousiasme

Het is als een verslaving; het creëren van de cursus gaf me een goed gevoel.
Het gaf me het gevoel nuttig bezig te zijn.
De eerste stap in het aanbieden van de oplossing, dat was mijn drive.
Ik was zo enthousiast dat ik dagen met niets anders bezig kon zijn dan dat.

En wat leer ik je op de derde dag van de cursus?
Een dagplanning maken.
Voorbereiden en emotioneel afronden van taken.

Ik leg het uit aan de hand van negatieve reacties; een vergadering waar je tegenop ziet, een afspraak waar je tegen aan hikt.
Maar ik vergat dat enthousiasme net zo gevaarlijk kan zijn.

Waneer je stress hebt, weet je dat er een punt komt dat je niet meer verder kunt.
Je hebt een aantal negatieve gevoelens en eraringen die je niet wilt hebben, en om dat op te lossen, zijn pauzes handig. Dat is wat je weet.

Wanneer je een positieve drive hebt om dingen te doen, wordt je vooral beloond met positeive gevoelens. En een prachtige creatie.
Positiviteit wordt een high, je krijgt het gevoel dat je alles aan kunt.
Je vergeet dat je pauzes moet nemen, je vergeet dat je tijd moet nemen om jezelf terug te vinden, je vergeet je aandacht te verleggen en ontspanning voor jezelf in te bouwen.
Alles dat je tegenkomt, is ineens een bron van inspiratie en dus ga je door tot je er bij neer valt.
Of, zoals in mijn geval, je de dag na afronding wakker wordt met een paniekaanval omdat mijn lichaam nog moest uithijgen van alle inspanning die ik geleverd had.

Dat betekent dat een paniekaanval zonder dat je op voorhand stress ervaren hebt, emotioneel drie keer zo hard bij je kan aankomen omdat je dit echt niet verwacht had.
Wanneer je stress hebt, weet je dat het mogelijk een keer zou kunnen gebeuren, eventueel. Als je dan een paniekaanval hebt, kan je een ooraak verzinnen.
Een paniekaanval na enthousiasme is verrassender.

Dus

Plan. Je. Pauzes.
Altijd, overal, in welke stemming je ook bent.
Pauzes zijn belangrijk.
Het haalt je niet uit je flow, het geeft alleen maar je lichaam tijd om op adem te komen.
Onderschat niet hoeveel impact doorwerken op je systeem heeft.

Geniet van je pauzes en geniet van vandaag!

Comments are closed.