Ik besluit het weer eens te veranderen – de toekomst voor Zensation

  • 29 augustus 2020

Gisteren had ik een epifanie.
Dus vandaag besluit ik weer eens te veranderen. Voor mijn gezondheid

Zoals je weet, hou ik me graag bezig met hyperventilatie, hyperventilerende mensen en het verminderen van hyperventilatie en paniekaanvallen.
En, zoals je weet, heb ik nu al een maand niets van me laten horen.

Ik had, o ironie, last van paniekaanvallen.

Niet zomaar paniekaanvallen: paniekaanvallen waarmee ik midden in de nacht wakker werd, gedesoriënteerd, omdat ik er zeker van was dat ik overleden was.
En gisteren heb ik ontdekt waarom.

Ik wil geen coach zijn.

Veranderen door cursussen

Zo.
Na deze bommetjes…
Ik zal je meenemen in het totale plaatje.

Het afgelopen jaar heb ik een stuk of vier cursussen gevolgd over hoe ik het beste / makkelijkste mijn bedrijf / een coachingspraktijk kon opzetten / zichtbaar kon maken, zodat ik zonder enige problemen sessies kon verkopen / geld kon verdienen.
Waarom vier?
Omdat ik dacht dat deze cursussen elkaar aanvulden.
En omdat ik dacht dat ik kon leren hoe ik een vast inkomen kon regelen.

Ja, dus niet.
Wat ik vergeten was, was te onderzoeken wat ik precies wilde. Hoe ik dat vaste inkomen wilde verdienen.

Vroegah, toen ik Zensation Amsterdam voor het eerst had opgezet, was het de bedoeling dat ik fysiotherapie aan huis zou gaan verzorgen.
Enig idee hoe snel dat veranderde in: “Oe! Massage aan huis dat vergoed wordt door zorgverzekeraars!”?
De mond-op-mond reclame deed z’n ding en ik was alleen nog maar het onderdeel van mijn werk aan het doen dat ik het minste wilde doen.

Disclaimer: massage is goed, massage werkt, het heeft nut, alleen niet in de vorm zoals ik het deed voor de klanten die ik toen had.

Ik wist toen heel duidelijk: “Dit wil ik niet meer.”
Ik wilde mensen met hyperventilatieklachten helpen, dus ik bouwde mijn website om en onderzocht hoe ik dat het beste kon doen.
Met behulp van die vier cursussen.

Coach worden

Omdat ik een jaar ergens anders gewerkt had, had ik alle contracten met zorgverzekeraars laten verlopen, dus ik kon mezelf niet als fysiotherapeut in de markt zetten.
‘Coach’ was de oplossing.
Een vrij beroep, ik hoefde me alleen maar aan te sluiten bij de beroepsvereniging en ik kon doen wat ik wilde.

Ik heb wat ervaringen met coaches waar de coaches niet 100% ongeschonden uit het verhaal komen, dus ik wist niet 100% zeker of ik mezelf een coach wilde noemen.
Of me als een coach wilde gedragen.
‘Adempreneur’ was een creatieve tussenstap, maar nog steeds een stukje coach.

Instagram

Het volgende onderdeel was de marketing.
Instagram is my drug of choice: ik ben gek op foto’s van creatieve mensen, dus Instagram was voor mij het medium dat het beste kon werken.
Bovendien gebruik ik Instagram al jaren voor mezelf en mijn fotografie, dus ik wist hoe het werkte.

…dacht ik…

Boy, kreeg ik een paar lessen in hoe ik de berichten moest schrijven, in plaats van hoe ik ze wilde schrijven.
Hoe ik de #’s moest gebruiken, in plaats van hoe ik ze gebruikte.
Hoe ik 10.000 volgers kon krijgen als ik de juiste formules aan hield en een paar keer viraal zou gaan.

Na dat een paar maanden geprobeerd te hebben, volledig volgens de regels van de cursussen en een paar influencers, veranderde er werkelijk niets.
Ik heb drie boterhammen verdiend, met ei en kaas weliswaar, maar toch.
Drie.
Niet 10.000 volgers.
Dus ik moest iets fout gedaan hebben.

De paniekaanvallen

Ik stond op het punt om alle cursussen opnieuw door te spitten, toen het juni werd.
Juni is bij mij een maand waarin alle extra rekeningen in een keer in mijn brievenbus liggen.
En de maand waarin de paniekaanvallen startten.
Nadat ik alle tips en trucs van mezelf had toegepast, besloot ik de oorzaak aan te pakken.
Ik nam een geniale foto-opdracht aan en halverwege die opdracht vond ik een zomerbaantje.

Veranderen

Paniekaanvallen opgelost.

Maar een hiaat in mijn posts.

Daarom stapte ik gisteren in een virtuele workshop waarmee ik mijn bedrijf zou moeten kunnen boosten.
Met een groep van ruim 500 coaches.
En halverwege die workshop realiseerde ik me twee dingen:

  1. ik wild mijn bedrijf niet op deze manier runnen, en
  2. ik wil geen coach zijn. Ik wil niet een onderdeel van de coaching-community zijn.

Dus nu zijn we hier.

Veranderen voor mijn gezondheid

Wat is mijn plan?
Als ik geen hyperventilatie-coach wil zijn, wat wil ik dan doen?

Ik ben een zelf-gediagnostiseerd geek.
Was ik 20 jaar later geboren, dan zat ik nu tot aan mijn ellebogen in de codes voor mijn website in kleurrijke T-shirts met vreemde quotes. Dan had ik mijn RPG-style programma al in een spel gebouwd.
Dan praatte ik in de catch-frases van mijn favoriete serie-helden en dragqueens.

Dan zou ik meer over mezelf praten naar klanten willen luisteren.
En tenslotte zou ik met mijn klanten willen onderzoeken waar de hyperventilatie vandaan komt.
Ze uitleggen dat zodra ze weten wat de  trigger is, ze zelf prima weten hoe ze het verder kunnen oplossen.

Ik zou klanten maar één keer spreken, en dat is geen goed financieel concept voor een bedrijf.
En toch.

Ik ga meer posten over hoe ik zelf met paniekaanvallen om ga, hoe ik anderen er mee geholpen heb en wat mij ontspanning brengt.
Ik blijf het RPG-style achtige programma verder ontwikkelen, omdat ik 

  1. weet dat het werkt, en
  2. het vreselijk leuk vindt om daar aan te werken.

De programma’s die ik heb staan, blijven bestaan met aangepaste prijzen, en de enige vorm van contact dat ik aanbied, is een grondig onderzoek naar de oorzaken van paniekaanvallen.

En ik ga weer wat meer plezier hebben in het posten.
Dat je het weet. 😏

Comments are closed.